Okazuje się jednak, że bombonierki wraz z listem są odpowiedzią na prośby Emmeline dotyczące uwolnienia niewolników.

Opowiadanie zostało po raz pierwszy wydane w 2003 roku przez wydawnictwo Harcourt Brace.

Jak panu Bodleyowi dokuczyła mucha Phillip Bodley przychodzi sam - bez swojego nieodłącznego przyjaciela Edwarda Ashwella - do burdelu pani Treiman. Jednakowoż, nie przychodzi jak zwykle na płatny seks, lecz po to, by wyżalić się burdelmamie, iż wszelkie uciechy cielesne przestały się dla niego liczyć. Nie chce się nawet skusić na dwie dziewczyny pani Treiman, w tym nowo nabytej azjatki Lily.

Pan Bodley jest wspomniany w opowiadaniu jako wydawca, a więc akcja opowiadania odgrywa się już po wydarzeniach opisanych w powieści Szkarłatny płatek i biały, gdzie dopiero pod koniec jej akcji założył z Ashwellem wydawnictwo.

Jabłko Nieletnia prostytutka Sugar budzi się rano w złym humorze. Pod jej domem śpiewa ewangelizatorka, chcąca śpiewem nawrócić ubogich mieszkańców West Endu.