Wasilij Wasiliewicz Aborienkow, (ur. we wsi Perewertka w guberni twerskiej, zm. 16 kwietnia 1954 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał porucznik artylerii od 25 marca 1943; laureat Nagrody Stalinowskiej w 1942.
Życiorys Był członkiem WKP(b) od 1919.
W lutym 1918 wstąpił do RChACz, ukończył 1 Dowódcze Kursy Artyleryjskie. W czasie wojny domowej jako dowódca baterii brał udział w walkach pod Piotrogradem, na Zachodnim i Wschodnim Froncie.
Od 1921 był szefem łączności, a następnie dowódcą baterii dywizjonu. W 1930 ukończył Wojskową Akademię Techniczną RChACz, został wykładowcą w tej akademii i w Wojskowej Akademii Chemicznej. Od 1936 był szefem oddziału Instytutu Naukowo-Badawczego RChACz. Od 1937 pełnił służbę w Zarządzie Artylerii RChCzA, był starszym zastępcą szefa, a od 1940 szefem oddziału Zarządu Artylerii RChACz. Był jednym z organizatorów przyjęcia na uzbrojenie armii moździerzy rakietowych – «Кatiusz» (BM-13 «Katiusza», BM-8).
Brał udział w wojnie radziecko-fińskiej 1939–1940.