Budowa. Istnieje ogromna różnorodność budowy bazydiokarpów. Pod względem budowy dzieli się je na: zamknięte (angiokarpiczne), czyli wnętrzniaki, w których płodna gleba z podstawkami znajduje się wewnątrz zamkniętego owocnika. U niektórych gatunków (np. u kurzawek) gleba i włośnia wypełnia całe wnętrze owocnika, u niektórych (np. u purchawek) oprócz płodnej gleby znajduje się jeszcze w dolnej części owocnika płonne podglebie. Podglebie jest gąbczaste i ma liczne komory powietrzne, u niektórych gatunków od gleby oddzielone jest błoniastą diafragmą. Cały owocnik otoczony jest okrywą – perydium. otwarte (gymnokarpiczne), w których hymenium znajduje się na zewnętrznej powierzchni owocnika tworząc tzw. hymenofor. Wśród nich wyróżnia się wiele typów: rozpostarte lub resupinowate – płaskie, całą powierzchnią przylegające do podłoża, rozpostarto-odgięte – częściowo przylegające z brzegami odstającymi od podłoża, cyfelloidalne – tarczkowate, rurkowate, kubkowate lub miseczkowate, klawarioidalne – pałeczkowate, maczugowate lub krzaczasto rozgałęzione, siedzące – przyrośnięte bokiem lub grzbietem do podłoża. Występują np. u grzybów nadrzewnych, zwanych popularnie hubami.