Hendrik Lorentz oraz George Francis FitzGerald zaoferowali bardziej eleganckie rozwiązanie niewykrywalności ruchu absolutnego eteru w ramach teorii eteru Lorentza (skrócenie długości), jednak jeśli ich równania są poprawne, to szczególna teoria względności Alberta Einsteina z 1905 roku może generować taką samą matematykę w ogóle bez odwoływania się do eteru. To doprowadziło większość fizyków do wniosku, że pojęcie światłonośnego eteru nie jest zbyt użyteczne.
Mechaniczny eter grawitacyjny Od wieku XVI do późnego wieku XIX zjawiska grawitacyjne również były modelowane przy pomocy eteru. Najbardziej znanym sformułowaniem była teoria grawitacji La Sage'a, aczkolwiek istniały też inne modele, zaproponowane przez Isaaca Newtona, Bernharda Riemanna i lorda Kelvina. Według społeczności naukowej żadna z tych koncepcji nie jest obecnie warta zachodu.
Niestandardowe interpretacje we współczesnej fizyce
Ogólna teoria względności Einstein czasami używał słowa eter na określenie pola grawitacyjnego w ogólnej teorii względności, ale termin ten nigdy szeroko się nie przyjął.