"Faustina miała głos mezzosopranowy, mniej przejrzysty niż przenikliwy. Jej skala obecnie obejmowała b małe do g dwukreślnego; ale później poszerzyła dolne rejestry głosu. Miała w sobie to, co Włosi nazywają un cantar granito; jej wykonanie było wyraziste i błyskotliwe. Miała sprawny język do wyraźnego i szybkiego wymawiania słów oraz giętkie gardło do szybkich pasaży, z takim pięknym trylem, który uruchamiała, kiedy tylko chciała. Czy pasaże były stopniowe, czy skokowe, czy też powtarzały ten sam dźwięk; ich wykonanie było dla niej tak łatwe jak dla każdego instrumentu. Ona była, bez wątpienia, pierwszą, która wprowadziła z sukcesem szybkie powtarzanie tej samej nuty. Miała bardzo dobrą pamięć do własnych zmian i ornamentów, oraz bystry umysł do oddawania słowom ich pełnej wartości i wyrazu."
Burney zauważył moc dźwięku e dwukreślnego w jej głosie. Warto zwrócić uwagę, że połowa aryj pisanych dla niej przez Handla jest osadzona w tonacjach E lub A (dur lub moll), które nadają temu dźwiękowi szczególną wagę.
Przypisy