W 1924 roku nielegalnie wrócił do Bułgarii, by pomóc w odbudowie struktur partii komunistycznej w północno-zachodniej Bułgarii, za co został po raz drugi skazany na śmierć. Na początku następnego roku ponownie wyjechał do Jugosławii, skąd jesienią udał się do ZSRR, gdzie przebywał pod nazwiskiem Gieorgij Biełow. W latach 1925–1929 studiował na Akademii Wojskowej im. M.W. Frunzego w Moskwie. W latach 1930–1931 tamże ukończył kurs wojskowo-chemiczny, po czym został dowódcą batalionu i wykładowcą chemii i taktyki wojskowej w akademii (1932–1934). Następnie został funkcjonariuszem Kominternu i w 1935 roku na krótko przyjechał do Bułgarii. W latach 1936–1937 brał udział wojnie domowej w Hiszpanii jako inspektor Brygad Międzynarodowych.
Od 1937 roku zarządzał biurem zagranicznym WKP(b), współpracując przy tym z NKWD i sowieckim wywiadem wojskowym. Aktywnie uczestniczył w represjonowaniu bułgarskich emigrantów w ZSRR, donosząc na nich do NKWD i przygotowując raporty o tych, których uznał za podejrzanychВ. Роговин, Террор против зарубежных коммунистов, w: Партия расстреляных..