Tadeusz Głazek (ur. 15 października 1927 w Sadłowicach, zm. 19 lutego 1997 w SzczecinieDendrologowie polscy zmarli w ostatnim ćwierćwieczu, Rocznik Dendrologiczny Vol. 53 – 2005 s. 159-160) – polski botanik, profesor, autor około 130 prac naukowych, członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiego Towarzystwa Botanicznego.
Liceum i Wyższą Szkołę Pedagogiczną ukończył w Łodzi. W 1951 trafił jako nauczyciel do Stargardu Szczecińskiego, gdzie pracował do 1964. W międzyczasie w 1958 uzyskał stopień magistra na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Prowadził badania botaniczne na Pomorzu Zachodnim we współpracy ze Stefanem Kownasem, a pod kierunkiem Zygmunta Czubińskiego wykonał pracę doktorską obronioną w 1965, dotyczącą roślinności kserotermicznej stron rodzinnych – Wyżyny Sandomierskiej i Przedgórza Iłżeckiego. Stopień doktora habilitowanego otrzymał na podstawie rozprawy Zespoły leśne północno-wschodniego i wschodniego przedpola Gór Świętokrzyskich na Uniwersytecie Poznańskim w 1972.