– klasztor szkoły zen tradycji sōtō istniejący pod tą nazwą od 1321 na półwyspie Noto, a obecnie znajdujący się w rejonie miasta Jokohama. Jeden z dwu głównych klasztorów szkoły sōtō (), będący główną świątynią największej sieci klasztorów i świątyń przewyższającej sieć Eihei-ji kilkukrotnie.
Uwagi wstępne Nie da się rozpatrywać historii klasztoru Sōji bez wspomnienia o jego związkach z klasztorem Yōkō wybudowanym przez Keizana Jōkina około 1312 roku. Yōkō-ji miał być w zamyśle Keizana jego głównym klasztorem. Sōji-ji został wybudowany dla zapewnienia instytucjonalnej podstawy dla jego uczniów. Keizan stosował wobec Yōkō-ji specjalne zasady działania, aby zagwarantować przewodnią rolę tego klasztoru. Tymczasem opaci Sōji-ji świadomie zaczęli stosować te same zasady do swojego klasztoru i użyli ich w celu wyeliminowania Yōkō-ji jako potencjalnego rywala. Tak więc Yōkō-ji zamiast stać się instytucjonalną podstawą, tak jak to zamierzał Keizan, stał się modelem dla rozwijania potęgi Sōji-ji. Wkrótce Sōji-ji stał się centrum szkoły sōtō, instytucjonalną główną świątynią czterech z pięciu regionalnych sieci klasztornych, składających się z kilku tysięcy klasztorów i świątyń znajdujących się na trzech głównych wyspach JaponiiWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str.