thumb|Rysunek Żelaznej Bramy wykonany około 1735 roku przez Joachima Daniela Jaucha, projektanta m.in. Koszar Mirowskich thumb|Fragment mapy Warszawy Rizziego Zannoniego z 1772 roku zawierający plan Ogrodu Saskiego. Cyfrą 8 zaznaczono Żelazną Bramę thumb|Makieta Żelaznej Bramy według stanu z lat 70. XVIII wieku przedstawiona na Wystawie Parku Miniatur Województwa Mazowieckiego Żelazna Brama – brama do Ogrodu Saskiego w Warszawie, wzniesiona w 1735 roku, zaginiona w czasie II wojny światowej.
Położenie Żelazna Brama stanowiła ważny element Osi Saskiej, będąc zachodnim wejściem do Ogrodu Saskiego. Znajdowała się w miejscu, w którym obecnie jest przedpole pomnika Tadeusza Kościuszki stojącego na placu Żelaznej Bramy przed obróconym pałacem Lubomirskich. Plac Żelaznej Bramy znajduje się na zachód od łukowego odcinka ul. Marszałkowskiej między ul. Królewską a placem Bankowym.
W 1821 roku przesunięto Żelazną Bramę o 41 łokci (około 25 metrów) na wschód (w głąb ogrodu).
Historia Ogród Saski urządzano od lat 20. XVIII wieku.