Reginald z Orleanu, również Reginald z Saint-Gille (ur. 1180–1183 w Saint-Gilles lub w Orleanie, zm. 1220 w Paryżu) – francuski dominikanin (OP), błogosławiony Kościoła katolickiego
Życiorys Urodził się w 1183 r. w Saint-Gilles, w departamencie Gard na południu Francji lub jak podają inne źródła w 1180 r. w Orleanie.
Kształcił się na Uniwersytecie Paryskim, gdzie w 1206 r. uzyskał tytuł doktora a w latach 1206–1211 wykładał prawo kanoniczne; następnie został dziekanem kapituły katedralnej w Orleanie. W kwietniu 1218 r., wraz z ówczesnym biskupem Orleanu, Manassesem de Seignelay, wybrał się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Po drodze, w Rzymie, za pośrednictwem kardynała Ugolino di Segni (późniejszego papieża Grzegorzem IX), spotkał się ze św. Dominikiem Guzmánem i zapoznał się z regułą nowo powstałego zakonu dominikanów. Już jako członek zakonu udał się w dalszą drogę do Jerozolimy. W drodze powrotnej do Rzymu, założył klasztor na Sycylii. Z Rzymu, już jako wikariusz, został wysłany do nowo powstającej wspólnoty w Bolonii. Tam, Reginald przeniósł zakon z Santa Maria della Mascarella do większej, nowo wybudowanej siedziby, klasztoru św. Mikołaja (obecnie klasztor św. Dominika). Jego zdolności oratorskie i zapał jaki towarzyszył jego kazaniom przyciągnął w szeregi zakonników wielu studentów i mistrzów pobliskiego uniwersytetu.