Kontynuacja Jerzego podaje materiał w sposób kronikarski, z roku na rok, poświęcając główną uwagę wydarzeniom politycznym i stosunkom panującym w rodzinie cesarskiej. Autor redakcji A jest wrogo nastawiony do Konstantyna VII Porfirogenety, życzliwie traktując jego przeciwnika Romana Lekapena, z którym prawdopodobnie przebywał na wygnaniu w klasztorze na wyspie Prote. Dzieło przynosi ważne informacje o Węgrach, Bułgarach i Pieczyngach. Zostało napisane językiem ludowym.
Źródła, na których oparł się autor nie są znane. W redakcji B Kontynuacja została wzbogacona o fragmenty Historii cesarzy Józefa Genesiosa. Z wersji tej korzystali później Teophanes Continuatus, Pseudo-Symeon, Jan Zonaras i Teodor Skutariota.
Kontynuacja Jerzego doczekała się tłumaczenia na język starosłowiański. Dla redakcji A istnieje przekład zachowany w tak zwanym Letowniku z XIV wieku i drugi z XIV/XV wieku wspólny z Kroniką powszechną Symeona Magistra i Logotety. Przekład redakcji B, zwany Wremimennikiem pochodzi z X/XI stulecia. Zachowała się też parafraza skróconej wersji Kontynuacji w języku ludowym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Literatura bizantyńska 717–867 Kategoria:Średniowieczne kroniki