Stężenia radonu mogą być bardzo różne w zależności miejsca występowania. W powietrzu na przestrzeniach otwartych wahają się one od 1 to 100 Bq/m³, a nad oceanami osiągają one nawet mniejsze wartości ~ 0,1 Bq/m³. W jaskiniach, napowietrzonych kopalniach oraz mieszkaniach o złej wentylacji stężenie radonu może wynosić nawet 20–2000 Bq/m³.
W kontekście kopalni, stężenia radonu mogą być znacznie wyższe. Regulacje dotyczące wentylacji w USA mają na celu utrzymanie koncentracji radonu w kopalniach uranu poniżej working level oraz poniżej 3 WL (546 pCi 222Rn na litr powietrza; 20,2 kBq/m³ zmierzone od 1976 do 1985) przez 95% czasu. Dla porównania stężenie radonu w niewentylowanym pomieszczeniu uzdrowiskowym w Bad Gastein wynosi średnio 43 kBq/m³ (około 1,2 nCi/L) z maksymalną zarejestrowaną wartością 160 kBq/m³ (około 4,3 nCi/L).
W Polsce dopuszczalne przez prawo stężenia radonu są określane przez prawo pracy, prawo atomowe oraz prawo geologiczne i górnicze. Ochronę przed promieniowaniem jonizującym w budownictwie definiuje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002.