Nowy Dom Polski w Jerozolimie – klasztor polskich elżbietanek położony w dzielnicy Me’a Sze’arim, dom pielgrzyma.
Historia Siostry Elżbietanki z prowincji poznańskiej przybyły do Jerozolimy w 1931 r. na apel kardynała Augusta Hlonda w celu zapewnienia sprawnej opieki nad pielgrzymami licznie przybywającymi do Domu Polskiego (obecnie zwanego Starym), który z inicjatywy ks. Marcina Pińciurka powstał na początku XX w. w obrębie Starego Miasta. W latach 30. XX w. Stary Dom Polski nie był już w stanie przyjmować wszystkich chętnych pielgrzymów. W 1934 r. siostry, z inicjatywy S. Innocenty Gierszewicz, nabyły niewielki teren na północ od Bramy Damasceńskiej (poza murami Starego Miasta). Ze względu na skromne fundusze budowa trwała wiele lat. Wielką zasługę w ukończeniu Nowego Domu Polskiego mieli polscy żołnierze stacjonujący w Jerozolimie podczas II wojny światowej, w szczególności z Brygady Strzelców Karpackich pod dowództwem gen. Stanisława Kopańskiego oraz biskup polowy Józef Gawlina. Nowy Dom Polski został oddany do użytku i poświęcony 21 grudnia 1941 r.Elżbietanki, Ziemia Święta