Następnie zbudowano drugą wieżę, na której zawieszono odlany w 1658 800-pudowy dzwon przewieziony do Petersburga ze Świętojezierskiego Wałdajskiego Monasteru Iwerskiej Ikony Matki Bożej. Prace nad wzniesieniem soboru trwały do 1786, w tym też roku przystąpiono do dekorowania wnętrzaA. Kobak, W. Antonow, Собор ПРЕСВЯТОЙ ТРОИЦЫ в Александро-Невской Свято-Троицкой лавре. Cztery lata później odbyła się konsekracja gotowej świątyni, którą również poprowadził metropolita Gabriel w obecności carycy Katarzyny II. Władczyni przekazała w darze dla nowej cerkwi srebrne panikadiło, flamandzkie gobeliny i inne elementy wyposażenia, jak również obraz przedstawiający Chrystusa modlącego się w ogrodzie Oliwnym. Podczas ceremonii do soboru przeniesiono również relikwie św. Aleksandra Newskiego, dotąd wystawione dla kultu w cerkwi Zwiastowania, również na terenie Ławry. Caryca Katarzyna II poleciła ponadto, by do soboru przeniesione zostały z Ermitaża wybrane obrazy religijne van Dycka, Jacopo Bassano i Guercina.