Jednak po kilkudziesięciu latach po kastracji, eunuchowie mieli tendencję do tycia ze względu na inny metabolizm.
Bagoas był niezwykle piękny, zwłaszcza jak na eunucha – Pliniusz opisywał go jako „eunucha niezwykłej piękności” i utalentowanego tancerza. Urzędnicy królewskiego haremu znaleźli go podobno przez przypadek i po spotkaniu z nim, kupili go dla króla.
Przed przystąpieniem do objęcia swoich obowiązków, Bagoas musiał dokładnie i starannie przyswoić sobie etykietę królewskiego dworu, jedną z najbardziej sztywnych i niezmiennych reguł życia na dworze od samego początku istnienia imperium Achemenidów. Na przykład istniał zwyczaj wykonywania uroczystego pokłonu (z gr. proskynesis), który w innych kulturach był zarezerwowany jedynie dla bogów i stosowany podczas składania ofiar.
Bagoas szybko stał się ulubieńcem Dariusza III. Co prawda nigdy nie osiągnął takiego znaczenia i władzy jak jego imiennik Bagoas, ani inni eunuchowie w historii imperium perskiego. Jego wpływy wynikały i były zależne od łaski króla.