W sierpniu 1920 powrócił do Warszawy, został mianowany na szefa biura propagandy zagranicznej przy Prezydium Rady Ministrów. Prawdopodobnie wówczas związał się z wolnomularstwem.
Organizował m.in. kampanię prasową we Francji, poprzedzającą oficjalną wizytę Józefa Piłsudskiego w Paryżu w lutym 1921, dla zawarcia sojuszu polsko-francuskiego. Od 20 kwietnia 1921 pełnił funkcję delegata RP przy Wysokiej Porcie w Konstantynopolu (rząd sułtański), misję pełnił do kwietnia 1923 roku.
1 grudnia 1923, w okresie czystki personalnej prowadzonej przez ministra spraw zagranicznych Mariana Seydę i jego następcę Romana Dmowskiego, został decyzją Dmowskiego usunięty z MSZ. Po odwołaniu się do Trybunału Administracyjnego, powrócił do służby dyplomatycznej, został mianowany na posła RP w Bułgarii z tytułem ministra pełnomocnego. Placówką w Sofii kierował od 13 maja 1925 do 27 czerwca 1930. W końcu czerwca 1930 roku otrzymał nominację na posła RP w Teheranie, której nie przyjął. Po odwołaniu z Sofii pracował w centrali MSZ. 1 czerwca 1931 został przeniesiony w stan nieczynny, a 30 listopada 1931 roku – w stan spoczynku.