W 1920 powrócił na Górny Śląsk, gdzie w czasie ówczesnego plebiscytu podjął działalność w Polskim Komitecie Plebiscytowym, między innymi redagując dla Górnoślązaków polskiego pochodzenia gazetę Oberschlesische Greezzeitung. Działał w propolskiej Oberschlesische Volkspartei (później przemianowanej na Śląską Partię Ludową). Był członkiem Polskiego Komisariatu Plebiscytowego Górnego Śląska, uczestnikiem III powstania śląskiego, a od grudnia 1921 do października 1922 roku członkiem Naczelnej Rady Ludowej.
W latach 1922–1925 był dyrektorem Państwowego Gimnazjum Klasycznego w Królewskiej Hucie. Od 1925 pracował w Referacie Kształcenia Nauczycieli w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie. Był nauczycielem języka niemieckiego w Gimnazjum im. Adama Mickiewicza oraz kierownikiem Ogniska Metodycznego. Od 1934 wykładał dydaktykę języka niemieckiego na Uniwersytecie Warszawskim. Jest autorem podręczników do nauki języka niemieckiego w gimnazjach, recenzji oraz artykułów z dydaktyki i literatury niemieckiej.
Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany i osadzony na kilka tygodni na Pawiaku. Po zwolnieniu uczył na tajnych kompletach oraz w Miejskiej Szkole Handlowej Edmunda Lipińskiego w Warszawie.