Od 1943 instruktor wydziału politycznego 87 Brygady Strzeleckiej 1 Frontu Białoruskiego, w 1944 został dwukrotnie ranny w walce i odesłany do szpitala w Nowosybirsku. Po powrocie na front brał udział m.in. w walkach z Niemcami na terytorium Polski. Za męstwo i odwagę odznaczony czterema orderami i medalem.
W latach 1945–1948 sekretarz rejonowego komitetu wykonawczego, od 1948 zastępca przewodniczącego Ajrtauskiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego, 1948–1950 II sekretarz ajrtauskiego rejonowego komitetu partyjnego. W latach 1950–1952 kierownik działu rolnego zerendińskiego komitetu rejonowego, 1952–1955 I zastępca kierownika Kokczetawskiego Obwodowego Departamentu Rolnictwa. W latach 1955–1957 studiował w Leningradzkim Instytucie Zoologii Stosowanej i Fitopatologii, 1955–1957 I zastępca naczelnika, a od 1959 naczelnik Kokczetawskiego Obwodowego Departamentu Rolnictwa i równocześnie II sekretarz Obwodowego Komitetu Komunistycznej Partii Kazachstanu (KPK) w Kokczetawie. W latach 1968–1970 I sekretarz Komitetu Obwodowego KPK w Tałdykorganie, 1969 zaocznie ukończył Wyższą Szkołę Partyjną przy KC KPZR. Od 31 marca 1970 do 22 marca 1984 prezes Rady Ministrów Kazachskiej SRR, następnie do 27 września 1985 przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej Kazachskiej SRR.