Stacja posiada lądowisko o długości 1000 m, obsługujące samoloty wyposażone w płozy.
Historia i działalność mały|lewo|Wejścia na podlodową stację Neumayer II Pierwsza zachodnioniemiecka stacja Georg von Naumayer (od 1976 roku istniała wschodnioniemiecka stacja polarna Georg Forster), została wybudowana w 1981 roku i nazwana na cześć Georga von Neumayera, niemieckiego geofizyka i badacza obszarów polarnych. W ciągu 10 lat została ona pogrzebana pod śniegiem, w związku z czym w 1992 roku Niemcy wybudowali nową stację, Neumayer II oddaloną o 10 km od pierwszej. Stację tę tworzyły dwa równoległe stalowe tunele o długości 90 m, połączone dwoma poprzecznymi przejściami, które znajdowały się pod powierzchnią lodowca; ponad lód wystawały tylko wieże z wejściami, generatory energii elektrycznej i niektóre obserwatoria. Również ta stacja była jednak powoli niszczona przez ciężar akumulującego się śniegu, w związku z czym rozpoczęto budowę trzeciej stacji, którą otwarto 20 lutego 2009. Baza Neumayer II została zamknięta osiem dni później. Przewiduje się, że stacja Neumayer III będzie funkcjonowała przez 25 lat.