17 marca 1975 – w 46 indywidualnych mistrzostwach Polski w boksie, w wadze lekkopółśredniej, we Wrocławiu zdobywa tytuł Mistrza Polski – i złoty medal. W walce o mistrzostwo Pacuszka wykorzystał swoje dobre wyszkolenie techniczne, trafiał licznymi ciosami prostymi, schodził też z linii walki, co deprymowało przeciwnika. W tej walce z Kazimierzem Szczerbą z Krakowa wygrał 3:2. Po walce powiedział : „Najtrudniejszy mój pojedynek to półfinałowa walka z Rudnickim. Dziękuję moim poprzednim trenerom – Seweryńskiemu i Zawadzkiemu oraz obecnym – Dąsalowi i Wojciechowskiemu za to wszystko co zrobili dla mnie. Dzięki nim jestem mistrzem Polski”.
26 marca 1975 – w Zgorzelcu odbył się okręgowy turniej bokserski juniorów zakończony w punktacji łącznej zwycięstwem młodych pięściarzy wrocławskiej Gwardii. Zygmunt Pacuszka i Leszek Strasburger zostali wytypowani na zgrupowanie w Cetniewie kadry narodowej bokserów przed mistrzostwami Europy.
Lipiec 1975 – zgrupowanie kadry narodowej bokserów w Cetniewie, gdzie w trenowaniu młodzieży pomaga Feliks Stamm. Z powodu kontuzji, złamanej kości w prawej dłoni, Z. Pacuszka nie wziął udziału w mistrzostwach Europy.