Od 18 marca 1946 do 5 października 1952 był członkiem Biura Organizacyjnego KC WKP(b), od 6 września 1940 do 17 września 1947 szefem Wydziału Propagandy i Agitacji KC WKP(b), a od 20 lutego 1941 do 14 lutego 1956 kandydatem na członka CK WKP(b)-KPZRPrzewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)..
W 1947 przeszedł z aparatu partyjnego na stanowisko dyrektora Instytutu Filozofii Akademii Nauk ZSRR, był jednym z ideologów walki z kosmopolityzmem. Od 9 marca 1954 do 10 marca 1955 pełnił funkcję ministra kultury ZSRR, odszedł ze stanowiska w wyniku skandalu obyczajowego.
Odznaczenia i nagrody Order Lenina – dwukrotnie; Order Czerwonego Sztandaru Pracy; Order „Znak Honoru” Nagroda Stalinowska – dwukrotnie (1943, 1946).
Publikacje Pod ogólną redakcją Gieorgija (w polskim przekładzie Jerzego) Aleksandrowa ukazał się podręcznik akademicki oparty na obowiązującym programie wykładów materializmu dialektycznego w wyższych zakładach naukowych w ZSRR. Książka została przygotowana przez Instytut Filozofii Akademii Nauk ZSRR i przetłumaczona na język polski.