Uczucie jakim król darzył Françoise nie podobało się jego matce, Ludwice Sabaudzkiej, która darzyła nienawiścią całą rodzinę de Foix.
Natomiast mąż Françoise, Jan, choć niewątpliwie był świadomy romansu pomiędzy jego żoną a królem, to nie wykazywał zbytniego zainteresowania tą sprawą: kiedy w grudniu 1519 Franciszek wysłał go do Bretanii w celu ustalenia wysokości podatku, hrabia podziękował Franciszkowi za to, że nie wspominał o romansie z jego żoną. W tym czasie Françoise pozostała na dworze, gdzie zaczęła pełnić funkcję damy honorowej królowej Klaudii, żony Franciszka
Françoise była oficjalną kochankę Franciszka przez dekadę. Nie miała żadnego wpływu na politykę, prosiła tylko króla by nie odwrócił się od jej brata po jego klęsce w bitwie pod Bicoccą. Jednak w 1525 roku, kiedy król został pojmany w bitwie pod Pawią i więziony w Madrycie. Po powrocie do Francji król zakochał się w młodej i jasnowłosej Anne de Pisseleu d’Heilly. Obie kobiety walczyły o względy króla na dwa lata, po ich upływie Françoise zrezygnowała i wróciła do Chateaubrirant w 1528.
Późniejsze życie i śmierć