Pęcherzenie i pękanie wodoropochodne Mechanizm zachodzenia obu procesów jest taki sam – wodór powstający wewnątrz materiału bezpośrednio pod jego powierzchnią powoduje powstawanie pęcherzy, a w głębi materiału powoduje powstawanie szczelin. Podatność na ten typ korozji zależy od struktury metalu. Stale ferrytyczne, martenzytyczne i stale typu duplex są mniej odporne na ten typ korozji niż stale austenityczne. Stal typu duplex (będąca połączeniem stali ferrytycznej i austenitycznej) posiada szczególnie niekorzystną strukturę – duże ziarna i powierzchnię połączeń międzyfazowych, które ułatwiają dyfuzję i gromadzenie się wodoru. Innymi czynnikami sprzyjającymi powstawaniu tego typu korozji jest niskie pH, obecność CO2, Cl−, CN−, CNS−, I−, CO oraz CS2.
Wodoropochodne korozyjne pękanie naprężeniowe Ten typ korozji dotyczy materiałów poddanych naprężeniu. Droga dyfuzji oraz kształt powstających pęknięć jest wynikiem naprężeń. Skutkiem tego jest powstawanie szczelin prostopadłych do kierunku dyfuzji wodoru, które tworzą się wzdłuż linii dyfuzji wodoru.