Achille Delaere (ur. 1868 w Lendelede, zm. 1939) – belgijski duchowny rzymskokatolicki, redemptorysta. Jeden z organizatorów struktur Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego wśród ukraińskich emigrantów w Kanadzie.
Życiorys Był synem farmera i od dzieciństwa pomagał ojcu w pracy w gospodarstwie. W wieku dziewiętnastu lat wstąpił do zakonu redemptorystów, święcenia kapłańskie przyjął w 1896. Dwa lata później, na zaproszenie arcybiskupa Adélarda Langevina postanowił udać się razem z dwoma innymi duchownymi zakonnymi do Kanady, by służyć wśród przybywających na jej terytorium polskich i ukraińskich emigrantów. Przed wyjazdem na miejsce przyszłej działalności duszpasterskiej spędził rok w Tuchowie w Galicji, ucząc się języka polskiego. Następnie udał się do Kanady, gdzie miał służyć w okręgu Brandon-jezioro Shoal w Manitobie. Wyjechał z Liverpoolu na statku „Scorsman”, który rozbił się w cieśninie Belle Isle; szesnastu pasażerów zginęło. Delaere był wśród ocalałych i kontynuował podróż, docierając ostatecznie 11 października 1899 do Brandon, gdzie został przyjęty przez przebywających już na miejscu redemptorystów.