objął dowództwo 2 Tubylczego Pułku Konnego. Od lipca tego roku był szefem sztabu inspektora konnicy.
W listopadzie wraz z wojskami Białych został ewakuowany do Gallipoli. W 1921 r. mianowano go generałem majorem. W połowie lat 30. zamieszkał we Francji. Następnie przeniósł się do Polski. Przewodniczył Stowarzyszeniu lejbgwardii Artylerii Konnej w Warszawie.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры российской гвардии, 2002
Linki zewnętrzne Biografia Dawida Tugan-Mirzy-Baranowskiego Kolejna biografia Dawida Tugan-Mirzy-Baranowskiego
Kategoria:Absolwenci Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Rosyjscy generałowie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Absolwenci Połtawskiego Korpusu Kadetów Kategoria:Absolwenci Michajłowskiej Szkoły Artylerii