Morfologia Plazmodium (śluźnia) białe, potem różowe, na koniec czerwone. Wytwarza wolne zarodnie o wysokości do 3 mm (wraz z trzoneczkiem) i szerokości 0,6–0,8 mm. Zazwyczaj wyrastają one w licznych grupach, na krótkich, cylindrycznych trzonkach, rzadko tylko są siedzące, beztrzonkowe. Mają mniej więcej kulisty kształt, stożkowato zakończony wierzchołek i błyszczącą powierzchnię. Jej barwa zmienia się w trakcie ich dojrzewania – początkowo jest oliwkowa, potem pomarańczowa, w końcu żółtobrązowa. Leżnia (hypothallus) jest bardzo szeroka i ma lśniący, jasnobrązowy kolor. Ściana jest błoniasta, żółta, często przeźroczysta. Wnętrze zarodni wypełnia włośnia i zarodniki. Włośnia składa się z prostych lub rozgałęzionych i niezrośniętych ze sobą włókienek o ciemnożółtej barwie i grubości 5–6 μm. Są one sprężyste, spiralnie zwinięte i zwrócone końcem w kierunku wierzchołka zarodni. Wypełniająca wnętrze zarodni masa zarodników ma kolor oliwkowożółty. Zarodniki mają rozmiar 10–13 μm i powierzchnię częściowo siateczkowatą, częściowo pokrytą drobnymi i ostrymi kolcami. W dojrzałych zarodniach na szczycie otwiera się szeroki otwór, przez który wysuwa się włośnia i którym wydostają się zarodniki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kędziorek mylny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.