Chłopiec z ulicy Guling (chiń. 牯嶺街少年殺人事件; pinyin. Gǔ lǐng jiē shàonián shārén shìjiàn) jest w twórczości Edwarda Yanga dziełem osobnym, ponieważ to jedyny film, w którym reżyser odchodzi od współczesnej tematyki na rzecz przedstawienia realiów przełomu lat 50. i 60. na Tajwanie. Od innych filmów Yanga Chłopiec z ulicy Guling odróżnia się linearną budową narracyjną opartą na pojedynczej historii. Scenariusz bazuje na doniesieniach prasowych o zabójstwie, którego dokonał chłopak zamieszany w wojnę młodzieżowych gangów, które w latach 50. panowały na ulicach Tajpej, między innymi z powodu niejednorodności społeczeństwa, rozbitego na grupy emigrantów ze wszystkich prowincji Chin, które nie tylko walczyły między sobą ale też ścierały się z Chińczykami od kilku wieków zamieszkującymi Tajwan (běnshēngrén, chiń. 本生人). Edward Yang tym samym wraca w Chłopcu z ulicy Guling do czasów swojej młodości, główny bohater, Si'r, staje się alter ego reżysera. Przemoc w filmie wydaje się przypadkowa i niezamierzona, jakby bohaterowie nie do końca zdawali sobie sprawę z konsekwencji swoich czynów. Akcja przedstawiona jest na tle ciemnych uliczek Tajpej, które przypominają tym razem mroczne miejskie lokacje znane z kina noir. Przestrzeń wypełniona jest pozostałościami po wpływach obcych kultur na TajwanieJacek Flig, Konfucjańskie zmieszanie, s.