czub samca o bardziej wyblakłej barwie. Upierzenie młodych na głowie jest też bardziej ujednolicone, bez słabo zaznaczonej brwi, która zdobi głowy europejskich gatunków.
W repertuar wokalny zarówno zniczka maderskiego, jak i zwyczajnego, wchodzą wysokie dźwięki, jednak maderski gatunek ma swą pieśń podzieloną na trzy części, podczas gdy europejski gatunek swój dźwięk wznosi stopniowo i ma węższy zakres częstotliwości. W głos obu tych ptaków wchodzą wysokie dźwięki zuu zu-zi-zi, jednak R. madeirensis wydaje z siebie także przenikliwe łiz i gwiżdżące pip.
Zasięg i środowisko thumb|Lasy laurowe na Maderze R. madeirensis jest endemitem Madery. Spotykany głównie na większych wysokościach między 600 a 1550 m n.p.m. we wszelkich typach lasów i zakrzewień, preferuje jednak wrzośce drzewiaste (Erica arborea). Mimo że to gatunek wysoce przystosowany do endemicznych wrzośców drzewiastych, gnieździ się także w bobowatych właściwych, reliktowych lasach wawrzynolistnych, lasach zdominowanych przez dęby i zaroślach introdukowanej kryptomerii japońskiej.