Karapaks samicy jest wysklepiony z wyniesioną częścią głowową, ubarwiony bladoszaro ze złocistymi pasami rozchodzącymi się promieniście i ciemną maską wokół wzgórka ocznego. Karapaks samca jest niski, ubarwiony czarno ze złocistymi pasami rozchodzącymi się promieniście i złocistymi krawędziami. Jamka karapaksu ma postać poprzecznej szczeliny. Na przedniej krawędzi bruzdy szczękoczułka znajduje się od 9 do 15 ząbków. U obu płci na tylno-bocznej powierzchni szczękoczułka leży skopula ze słabo wykształconych szczecinek pierzastych o funkcji strydulacyjnej; przynajmniej u samicy rozmiary tej skopuli są znacznie mniejsze niż u skrzydłowarga żarłocznego. Warga dolna ma 65–70 kuspuli, a szczęki około setki. Ciemnoszare do czarnego sternum ma trzy pary owalnych, przykrawędziowo umieszczonych sigilla. Ubarwienie szczękoczułków, nogogłaszczków i odnóży jest jasnoszare z bladożółtymi stawami, przy czym nasadowe części bioder mają barwę sternum. Krętarze nogogłaszczków mają skopule na powierzchniach przednio-bocznych nie podzielone wzdłużnym pasmem usztywnionych szczecinek, co różni omawiany gatunek od skrzydłowarga nadbrzeżnego. Wszystkie pary stóp oraz nadstopia pary od pierwszej do trzeciej mają pełne skopule, natomiast na nadstopiach pary ostatniej skopule podzielone są wzdłużnym pasmem usztywnionych szczecinek.