thumb|230px|Fragment cmentarzyska odkrytego w rzymskim Viminacium Viminacium (łac. Dioecesis Viminaciensis) – stolica historycznej diecezji w rzymskiej prowincji Mezja Górna (Moesia Superior), istniejącej w III-VI wieku.
W IV stuleciu prowincji kościelnej (metropolii) ze stolicą arcybiskupią w Viminacium podlegały sufraganie Singidunum, Horreomargum i MargumJacques Zeiller: Les origines chrétiennes dans les provinces danubiennes de l'empire romain, Paris 1918, s. 15-16; 148–149.. Z tamtego okresu znanych jest z imienia jedynie dwóch biskupów: Amancjusz – wymieniany wśród uczestników synodu w Serdyce (343), oraz bliski mu chronologicznie Cyriak, którego św. Atanazy Aleksandryjski w swej Apologia contra Arianos (ok. 355) wymienia jako jednego z obrońców nauki ortodoksyjnejPius Bonifacius Gams: Series episcoporum Ecclesiae Catholicae, Leipzig 1931, s. 428..
Współcześnie ruiny miasta Viminacium znajdują się w pobliżu miejscowości Kostolac w Serbii. Obecne katolickie biskupstwo tytularne (w randze metropolii) zostało ustanowione w 1925 przez papieża Piusa XI.