Otmar Łazarski (ur. w 25 listopada 1884 w Białej, zm. 22 sierpnia 1970 w Krakowie) – polski prawnik i dyplomata.

Życiorys Po ukończeniu studiów prawniczych na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Wiedeńskim w 1911 rozpoczął pracę w administracji austro-węgierskiej w Galicji, do 1914 był praktykantem konceptowym w starostwie w Oświęcimiu i koncypientem Namiestnictwa we Lwowie.

Podczas I wojny światowej przeszedł do służby w dyplomacji austro-węgierskiej. Po odzyskaniu niepodległości w służbie dyplomatycznej II Rzeczypospolitej. Od 1 kwietnia 1920 pracował w Wydziale Prasowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 9 grudnia 1922 do 31 grudnia 1924 był radcą w Przedstawicielstwie Państwa przy Górnośląskim Trybunale Rozjemczym i Górnośląskiej Komisji Mieszanej w Katowicach. Następnie został odwołany do centrali MSZ i przydzielony do Biura Szyfrów.