W artykule Emerytura bez ZUS w tygodniku „Wprost” (14/2001) zaproponował sposób demontażu niewydolnego systemu emerytalnego, co wzbudziło gwałtowne polemiki.

W wyborach parlamentarnych w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Chrześcijańskiej Demokracji w okręgu tarnowskim. W 2001 kandydował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej. W 2002 był sekretarzem naukowym Krajowego Instytutu Ubezpieczeń, od 2003 do 2007 pracował w urzędzie Miasta Stołecznego Warszawy, zajmował stanowiska w zarządach i radach nadzorczych spółek miejskich i spółek Skarbu Państwa oraz był asystentem sejmowej komisji śledczej ds. banków i nadzoru bankowego. Prowadził liczne konwersatoria w szkołach wyższych, w tym zajęcia z historii gospodarczej na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w roku 2001/2002. We wrześniu 2005 wydał książkę Na progu IV Rzeczypospolitej. Myśli o historii i przyszłości, gdzie zwracał uwagę na pospieszne brakowanie dokumentacji referendum akcesyjnego.

Należał do Unii Polityki Realnej, z której odszedł w 2004. Od 2002 zasiadał w radzie głównej tej partii.