Constantin Sărăţeanu (ur. 18 czerwca 1862 w Buzău, zm. 23 maja 1935 w Bukareszcie) – rumuński polityk, sędzia, minister spraw wewnętrznych (1918) i członek Rady Regencyjnej (1929/30).
Constantin Sărăţeanu urodził się w dniu 18 czerwca 1862 roku w Buzău. Zdobył wykształcenie średnie w liceu „Sf. Sava” w Bukareszcie a wyższe na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Bukareszcie. Jesienią 1887 rozpoczął pracę jako sędzia w sądzie Râmnicu Sărat, a następnie został prokuratorem Trybunału we Vlașca (1890/92). Był także sędzią Sądu Okręgowego (1892/96), starszym prokuratorem w Sądzie Covurlui (1896/99) i prokuratorem Sądu Apelacyjnego Nauki (styczeń 1900).
W tym okresie rozpoczął karierę polityczną jako członek liberałów, wybrany do parlamentu (w 1901 roku), a następnie powrócił do kariery prawniczej jako Sekretarz Generalny Ministerstwa Sprawiedliwości (1904), po czym kontynuował swoją karierę jako sędzia Sądu Apelacyjnego w Jassach (1905/12) i Wysokiego Trybunału Kasacyjnego i Sprawiedliwości. Od 29 stycznia do 4 marca 1918 minister spraw wewnętrznych w rządzie generała Alexandru Averescu.