Roch-Ambroise Cucurron Sicard (ur. 19 września 1742 w Le Fousseret, zm. 10 maja 1822 w Paryżu) – francuski filolog, duchowny, pionier nauczania głuchoniemych, kawaler Legii Honorowej, członek Akademii Francuskiej.
Życiorys thumb|240px|Mapa Górnej Garonny z portretem Sicarda (Victor Levasseur, 1800–1870) thumb|240px|L'Institut National de Jeunes Sourds w Paryżu z pomnikiem Charles’a-Michela de L’Épéego thumb|240px|Grób ojca Sicarda na Cmentarzu Père Lachaise Urodził się w Fousseret (Górna Garonna) w roku 1742. Święcenia kapłańskie otrzymał w pobliskiej Tuluzie. Przez arcybiskupa Bordeaux został skierowany do Paryża, do pierwszej publicznej szkoły dla głuchoniemych (współcześnie L'Institut National de Jeunes Sourds de Paris). Szkołę tę założył w roku 1755 twórca francuskiego języka migowego – Charles-Michel de L’Épée, nazywany „ojcem głuchych”. Sicard otrzymał zadanie opanowania sztuki nauczania osób niesłyszących. Po powrocie do Bordeaux, otworzył w tym mieście drugą szkołę tego typu (był jej kierownikiem w latach 1786–1789).