Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 428.. Był członkiem Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka.
Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1929 Omelan Konstantynowycz został uznany przynależnym do gminy Sanok. Do końca życia zamieszkiwał na plebanii przy ul. Zamkowej 16. Zmarł 10 grudnia 1943 w Sanoku. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku•.
Jego żoną była Jewhenija (Eugenia) z domu Podłuska (1865-1924), córka księdza greckokatolickiego. Ich synami byli Wołodymyr (wzgl. Włodzimierz, ur. 1888, prawnik, w latach 20. przewodniczący zarządu Kółka Ukraińskiego Pedagogicznego Towarzystwa w Sanoku) oraz Jarosław Bohdan (ur. 1893, profesor gimnazjalny, historyk sztuki). Na początku XX wieku rodzina Konstyntynowyczów zamieszkiwała w Sanoku na Wójtostwie pod numerem 221. Żona i syn Jarosław zostali pochowani w grobowcu Omelana Konstantynowycza.
Przypisy
Kategoria:Duchowni Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego Kategoria:Duchowni związani z Sanokiem Kategoria:Galicyjscy duchowni greckokatoliccy Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Radni Sanoka (autonomia galicyjska) Kategoria:Radni Sanoka (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ukraińcy związani z Sanokiem Kategoria:Ukraińscy duchowni greckokatoliccy Kategoria:Ukraińscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1943