Ludwik Morawski, niem. Ludwig Vinzenz Morawski (ur. 01.08. 1868 w Krakowie, zm. 6 lipca 1920 w Czarnym Ostrowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Oficer austriacki, od 1887 roku w służbie wojskowej. Najpierw w c. i k. 57 pułku piechoty w Tarnowie, od 1 stycznia 1881 roku w c. i k. 90 pułku piechoty w Jarosławiu, od 1 maja 1892 roku w Dębicy, od 1 listopada 1894 roku ponownie w Jarosławiu. 1 listopada 1895 roku mianowany porucznikiem. 1 maja 1905 roku przeniesiony do c. i k. 6 pułku piechoty w Wiedniu. Po ukończeniu Szkoły Wojennej w Wiedniu mianowany kapitanem. Do 1907 roku służył w c. i k. 6 pułku piechoty w Wiedniu, później w garnizonach na Węgrzech. Od 1 czerwca 1907 roku był oficerem Oddziału Sztabu Generalnego c. i k. I Korpusu w Krakowie. Od 4 sierpnia 1914 roku był zastępcą szefa Hauptkundschaftstelle w Krakowie. Od 20 czerwca 1915 roku szef Głównego Ośrodka Wywiadowczego przy Twierdzy Kraków. Awansowany na majora ze starszeństwem z 1 listopada 1915 roku. W 1916 roku był oficerem stanu spoczynku zatrzymanym w służbie czynnej i przydzielonym do c. i k. Komendy 1 Korpusu w KrakowieRanglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916, Wiedeń 1916, s. 962.. 1 maja 1918 roku awansowany na podpułkownika.