167-169.; Bel-leszer – nāgir ekalli króla Salmanasara IV (782-773 p.n.e.), w 778 r. p.n.e. pełnił urząd eponimaGlassner J.-J., Mesopotamian..., s. 171.; Marduk-szallimanni – nāgir ekalli króla Aszur-nirari V (754-745 p.n.e.), w 751 r. p.n.e. pełnił urząd eponimaGlassner J.-J., Mesopotamian..., s. 173.; Bel-Harran-beli-usur – nāgir ekalli króla Tiglat-Pilesera III (744-727 p.n.e.), w 741 r. p.n.e. pełnił urząd eponima.
Przypisy
Bibliografia Glassner J.-J., Mesopotamian Chronicles, Society of Biblical Literature, Atlanta 2004. Grayson A.K., Assyrian Officials and Power in the Ninth and Eight Centuries, State Archives of Assyria Bulletin (SAAB) VII/1 (1993), s. 19-52. Joannes F., Historia Mezopotamii w I. tysiącleciu przed Chrystusem, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2007. hasło nāgiru, The Assyrian Dictionary, tom 11 (N/1), The Oriental Institute, Chicago 1960, s. 115-118.
Kategoria:Godności urzędnicze w Asyrii Kategoria:Słowa z języka akadyjskiego