Utworzyły one strefę buforową pomiędzy siłami żydowskimi i arabskimi w tym obszarze.
Po ciężkiej porażce konwoju Chulda, droga do Jerozolimy została całkowicie zablokowana. Te i inne porażki, zmusiły dowództwo Hagany do wdrożenia w życie Planu Dalet. Pierwszą operacją podjętą w ramach tego planu miała być operacja Nachszon. Plan operacyjny zakładał otwarcie drogi do Jerozolimy i umożliwienie dotarcie do miasta kilku konwojom z zaopatrzeniem. Równolegle miały być blokowane okoliczne wioski arabskie, które w przypadku napotkania oporu, miały być wysiedlone i wyburzone. Na bocznych drogach miały być także przeprowadzone liczne działania sabotażowe oraz blokady paraliżujące arabską komunikację, aby utrudnić przeciwnikowi ściągnięcie posiłków w rejon prowadzonych walk.
W dniu 1 kwietnia 1948 roku placówki obserwacyjne zaobserwowały ewakuację arabskiej ludności cywilnej ze wsi al-Kastal. Dowództwo Hagany spodziewało się, że Arabowie stworzą we wsi silnie ufortyfikowany punkt oporu, z którego mogliby wyprowadzić natarcie od zachodu na żydowską Zachodnią Jerozolimę. Dowodzący obroną Jerozolimy Dawid Sze’alti’el zażądał od dowódcy sił Palmach Uzi Narkissa, by przejął kontrolę nad al-Kastal.