Aleksander Przypkowski herbu Radwan (ur. ok. 1595, zm. 1 sierpnia 1639 w Przytkowicach) – działacz kalwiński, dyplomata, dworzanin Krzysztofa Radziwiłła. Był synem Jana i Krystyny Oleśnickiej.
Po powrocie ze studiów uniwersyteckich w Marburgu (1616) i Bazylei (1617) wstąpił w 1620 na służbę do księcia Krzysztofa Radziwiłła. W 1621 był w otoczeniu księcia podczas wyprawy inflanckiej przeciw Szwedom. W 1622 jako zarządca dworu księżnej Anny Radziwiłłowej opiekował się małoletnim Januszem Radziwiłłem. W 1627 objął zarząd dóbr i miasta Kiejdan, w których prowadził rozbudowę zboru kalwińskiego (1628).
W latach 1628–1633 przebywał za granicą z Januszem Radziwiłłem jako opiekun księcia. Byli m.in. u elektora saskiego Jana Jerzego (marzec 1630), odwiedzili Luizę Juliannę Orańską, wdowę po Fryderyku IV, elektorze palatynie Renu (grudzień 1630). W grudniu 1630 zatrzymali się w Altdorfie; 20 stycznia 1631 Przypkowski wraz z księciem Januszem zapisali się na tamtejszy uniwersytet, co nie spodobało się Krzysztofowi Radziwiłłowi;