Jednakże czy sama haplodiploidalność utorowała drogę eusocjalności, pozostaje ciągle przedmiotem debaty.
Inną cechą haplodiploidalności jest szybkie usuwanie z puli genowej szkodliwych, w tym letalnych, alleli, gdyż będą one musiały ulegać ekspresji u wszystkich samców, które je odziedziczą, a ich negatywne efekty będą obniżały dostosowanie tych samców (lub, w przypadku alleli letalnych, powodowały śmierć ich nosicieli).
Haplodiploidalność nie jest tożsama z systemem determinacji płci X0. Haploidalny samiec ma tylko połowę ilości chromosomów, posiadanej przez diploidalną samicę, dotyczy to także autosomów. W systemie determinacji płci X0 samce i samice mają taką samą ilość autosomów, różnica dotyczy chromosomów płciowych: samica ma 2 chromosomy X, a samiec tylko 1.
Mechanizmy Zaproponowano kilka mechanizmów genetycznych haplodiploidalnej determinacji płci. Najczęściej przywoływany model to model alleli komplementarnych. Zgodnie z nim płeć zależy od tego, czy allele w danym locus, determinującym płeć, są komplementarne czy nie. Jeśli osobnik jest heterozygotą w tym locus, rozwija się w samicę, podczas gdy hemizygota lub homozygota rozwija się w samca.