Tekst ten wywołał gwałtowną reakcję kręgu romantyków florentyńskich reprezentowanych przez Pietra Fanfaniego i pismo „Il Passatempo”.
„Przyjaciele Pedanci” w styczniu 1859 roku zaczęli wydawać miesięcznik „Poliziano” poświęcony wyłącznie problematyce literackiej i wspierający tradycję klasyczną. Poza Carduccim i Chiarinim swoje teksty zamieszczali na jego łamach Francesco Donati i Antonio Gussalli. Miesięcznik cieszył się także wsparciem pisarza i polityka Terenzia Mamianiego. Pierwsze dwa numery zawierały szeroko dyskutowany esej Carducciego, w którym dokonał on oceny współczesnej mu literatury włoskiej. Kiedy 27 kwietnia 1859 roku Leopold II musiał opuścić Florencję, „Przyjaciele Pedanci” uznali, że pismo całkowicie oderwane od sytuacji politycznej nie ma już racji bytu. Numer szósty „Poliziano” był zarazem numerem ostatnimGiuseppe Chiarini, Memorie della vita di Giosue Carducci (1835-1907) raccolte da un amico, Barbera, Firenze 1920, s. 248.. Również samo stowarzyszenie uległo rozwiązaniu, choć jego członkowie podtrzymywali ze sobą kontakty prywatne i zawodowe.
Przypisy
Bibliografia Chiarini Giuseppe, Memorie della vita di Giosue Carducci (1835-1907) raccolte da un amico, Barbera, Firenze 1920. Piromalli Antonio, Storia della letteratura italiana, Garigliano, Cassino 1994.
Kategoria:Towarzystwa literackie