Michał TerleckiW ewidencji wojskowej jego tożsamość była podawana jako „Michał Terlecki II”. (ur. 30 sierpnia 1892 w Zahutyniu, zm. 1947) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 30 sierpnia 1892 w Zahutyniu. Był synem Józefa, tamtejszego rolnika. Mieszkał z rodzicami w domu nr 41. Był wyznania greckokatolickiego. W 1913 zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Jan Ciałowicz, Jan Kuźnar, Włodzimierz Mozołowski, Franciszek Prochaska, Klemens Remer – wszyscy także późniejsi oficerowie Wojska Polskiego). Po maturze podjął studia na akademii leśniczej.
Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Był oficerem 1 pułku artylerii ciężkiej w Modlinie w 1923, 1924 oraz w 1928, gdy był przydzielony do 1 Okręgowego Szefostwa Artylerii. W kwietniu 1929 został przeniesiony do 3 pułku artylerii polowej Legionów w Zamościu. Przed 1932 uzyskał tytuł magistra. Został awansowany do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. W marcu tego roku został wyznaczony w na stanowisko kwatermistrza pułku.