Tarasy nadzalewowe z kolei nadbudowane są tarasami wydmowymi, największymi we wschodniej Warszawie.
Na lewym brzegu powyżej Doliny Wisły położona jest Równina Warszawska, na prawym przylega do niej Równina Wołomińskai in.. Są to wysoczyzny morenowe.
Na niektórych odcinkach krawędzie tych jednostek geomorfologicznych mają formę skarp. Największa z nich to skarpa warszawska, czyli wyerodowana przez Wisłę wschodnia krawędź Równiny Warszawskiej. Tuż nad nią i na niej zbudowane jest m.in. Stare Miasto.
Dolina (pradolina) Wisły została ukształtowana przez rzekę Wisłę. Jej taras zalewowy (I) powstał na samym początku holocenu (obecnej epoki geologicznej), tuż po epoce lodowcowej czyli plejstocenie, około 10 tys. lat temu, a następnie był kształtowany przez Wisłę i jej wody powodziowe aż do wybudowania wałów przeciwpowodziowych. Tarasy nadzalewowe (II) i Kawęczyński oraz wysoczyzny morenowe zostały uformowane wcześniej, u schyłku plejstocenu. Również w tej epoce pierwotna powierzchnia niektórych tarasów na prawym brzegu Wisły została nadbudowana eolicznymi tarasami wydmowymi.
thumb|upright=2.2|Dolina Wisły w Warszawie - schematyczny przekrój poprzeczny.