Górują nad tarasem zalewowym krawędzią erozyjną tworzącą około 3 m (2–4 m) skarpę.
Na obszarze Warszawy wyróżniają się wśród nich tarasy nadzalewowe: niższy, TNN, Praski, IIa,jeszcze inaczej: taras nadzalewowy niski, nazwy lokalne: Solecki, Wilanowski, Łomiankowski,na obu brzegach Wisły, obok tarasu zalewowego druga wyróżniająca się rozległa jednostka geomorfologiczna pradoliny Wisłyzbudowany jest z piasków przykrytych warstwą mad, ma około 11 tys. lat (Allerød). wyższy, TNW, IIc,jeszcze inaczej: taras nadzalewowy wysoki, nazwy lokalne: Skurczyński, Elsnerowski, Marymoncko-Bielański, Burakowski, Białołęcko-Legionowski,zarówno na lewym jak i na prawym brzegu Wisły,jest zbudowany z piaszczystych odsypów Wisły, ma około 12 tys. lat (Bølling). oraz subkopalny Bródnowski (IIb), subkopalny (kopalny) lokalnie pod powierzchnią młodszego tarasu Praskiego
Na prawym brzegu Wisły występują również kopalne podwydmowe tarasy: Falenicki (IId), rzeczno-zastoiskowy, Międzyleski (IIe), Otwocki (IIf).