Na bocznych drogach miały być także przeprowadzone liczne działania sabotażowe oraz blokady paraliżujące arabską komunikację, aby utrudnić przeciwnikowi ściągnięcie posiłków w rejon prowadzonych walk.
Strona arabska Po stronie arabskiej znajdowały się dobrze umocnione pozycje obronne, blokujące strategiczną drogę prowadzącą z równiny nadmorskiej do Jerozolimy. Centralnym punktem obrony był rejon fortu Latrun i pobliska Sza’ar ha-Gaj. W miejscu tym droga wychodziła z rozległej doliny i zaczynała wchodzić w wąski wąwóz pomiędzy wzgórza. Jest to wadi Ali. Arabowie utrzymywali dogodne pozycje ogniowe na okolicznych wzgórzach, a okoliczne wioski stanowiły ich bazę operacyjną. Siły arabskie ocenia się na około 2000 doświadczonych i uzbrojonych ludzi. Większość z nich stanowili Arabowie mieszkający w pobliskich wsiach. Byli oni wzmocnieni przez oddział 600 ochotników Armii Świętej Wojny, którzy przeszli szkolenie wojskowe w Syrii – byli dowodzeni przez Abd al-Kadir al-Husajniego i Hasana Salama. W rejonie tym znajdował się także oddział 400 irackich ochotników z Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Arabowie posiadali także bardzo duże siły rezerwowe, które mogły być użyte podczas walk.