Formy geomorfologiczne aluwiów Wyróżnia się następujące formy geomorfologiczne osadów rzecznych (aluwiów): odsypy piasków kwarcowych (90% powierzchni dna) formy tranzytowe, czyli przemieszczające się z prądemsmugi, zmarszczki, fałdy, fale, wstęgi formy stacjonarne, pozostające w miejscu przykosowe - m.in. dominujące w korycie rozległe wydmopodobne przewały, opisane dalej. wybojowe - wypełniają zagłębienia dna (wyboje), np. zwały klinowe i dziarnowe. pryzmowe - charakterystyczne wzniesienia, np. zaspy tylne, brzegowe. namuły (10%) telematyczne, czyli mady,osadzane podczas okresowych zalewów. limnetyczne (jeziorne),osadzane na obszarach zalanych stale, np. w dnach starorzeczy.
Przewały i wyspy wiślane thumb|Rezerwat Wyspy Zawadowskie położony częściowo na południowym pograniczu Warszawy. thumb|Przewał, dalej z prawej ostrogi (tamy poprzeczne zawężające koryto rzeki). Widok z mostu Poniatowskiego.przewał15px Zobacz też: ŁawicaPowstaje w rejonie tak zwanej sedymentacji przemiałowej osadów rzecznych, dominującej na Wiśle. Wspomniana już wcześniej forma odsypów piaszczystych, podobnych do wydm, o długości od kilkudziesięciu do kilkuset metrów. Jej zbocze doprądowe (proksymalne) jest słabo nachylone, długie, czołowy stok zaprądowy (dystalny) krótki, narastający w dół rzeki.