thumb|200px|Barbad thumb|200px|Ali-Naghi Waziri (1887–1979)
Radif (, oznaczający porządek, model, ciąg) – repertuar irańskiej muzyki klasycznej oparty na melodiach tradycyjnych, przekazywany ustnie z pokolenia na pokolenie przez mistrzów, tzw. ostad (pers. استاد, nauczyciel, mistrz), uczniom sztuki muzycznej, podstawa dla improwizacji.
Repertuar obejmuje około 400 krótkich utworówInne źródła podają liczby od 200 do 300, UNESCO: 250, Broughton: 200., trwających od piętnastu sekund do dwóch minut, tzw. gusze (oznaczający róg), charakteryzujących się różną tonacją, melodią i motywami, zaaranżowanych w dwanaście systemów tonalnych tzw. dastgah (pers. دستگاه, oznaczający system) – siedem systemów podstawowych: szur, segah, czahargah, mahur, homajun, nawa i rastpandżgah i pięć wtórnych, tzw. awaz, na bazie szur (abu’ata, daszti, bajat-e tork i afszari) i homajun (bajat-e esfahan). Każdy gusze ma swoją własną nazwę nawiązującą np.