Biologia i ekologia Bylina. Porasta brzegi rowów oraz występuje w miejscach suchych, jałowych, często na słonym podłożu. Roślina jednopienna (posiada zarówno kwiaty żeńskie jak i męskie na tym samym okazie). Może wiązać azot z gleby. Może rosnąć na piaszczystym lub gliniastym podłożu, lecz preferuje dobrze przepuszczalne gleby. Nie ma wymagań co to odczynu gleby – może rosnąć zarówno na zasadowym bądź kwaśnym podłożu. Źle znosi stanowiska w cieniu.
Znaczenie W Egipcie i w Izraelu na południe od Morza Martwego jest uciążliwym chwastem. Z gałązek podczas kwitnienia wydzielana jest manna (według innych źródeł jej wydzielanie jest związane z upałem). Manna ta zawiera 47% melecytozy, 26% sacharozy oraz 12% cukru inwertowanego. Manna jest także wytwarzana ze strąków. Spożywane są także gotowane korzenie tego gatunku. Za czasów dynastii Tang słodka manna była eksportowana z Azji Środkowej do Chin jako rarytas; nazywana tam była cimi, czyli "miód z kolców (z kolczastych krzewów)". Jest jedną z roślin biblijnych, wymienia go Księga Barucha (1,10). Mannę zbierano przez otrzepywanie krzewów na rozłożone pod nimi płachty. Cała roślina ma działanie napotne, moczopędne, wykrztuśne oraz przeczyszczające. Olej z liści bywa stosowany w leczeniu reumatyzmu. Kwiaty są stosowane w leczeniu hemoroidów.
Przypisy
Kategoria:Bobowate właściwe Kategoria:Rośliny biblijne