W jej zakres wchodzi też opracowanie, rozważenie i porównanie wariantów działania wojsk własnych. Czynność 1 – analiza zadania. Analiza zadania precyzuje, co i w jakim celu należy wykonać, aby zrealizować otrzymane zadanie. Czynność 2 – ocena czynników i opracowanie wariantów działania. Jej celem jest zidentyfikowanie i szczegółowa ocena czynników, które mogą wpływać na realizację otrzymanego zadania oraz ustalenie możliwych wariantów działania wojsk własnych. Grupa 1 – ocena przeciwnika. Polega na ustalenie najbardziej prawdopodobnego sposobu jego działania. W tym etapie prowadzi się też ocenę terenu w strefie przyszłych działań. Grupa 2 – ocena wojsk własnych. Polega na wnikliwej analizie zdolności bojowej własnych jednostek, czyli stopnia gotowości bojowej, ukompletowania, morale i poziomu wyszkolenia. Grupa 3 – ocena otoczenia. To analiza pozytywnego i negatywnego wpływu, jaki warunki terenowe, atmosferyczne, widoczność i inne czynniki będą miały na działanie zarówno wojsk własnych, jak i przeciwnika. Grupa 4 – ocena innych czynników. Czynniki determinuje każdorazowo sytuacja. Jednym z ważniejszych jest czynnik czasu i rozwiązania problemu zsynchronizowania trzech elementów: sił, przestrzeni i właśnie czasu. Czynność 3 – rozważenie wariantów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Planowanie działań bojowych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.