Piętnaście lat później syn Eryka Rudego, Leif Eriksson udał się śladem Herjólfssona i dotarł do wspomnianego przez niego lądu, gdzie założył małą osadę. Pierwszą zimę spędził prawdopodobnie w obozie założonym w okolicach Cape Bauld na Nowej Fundlandii.
Saga o Grenlandczykach opisuje, że podczas swojej podróży odkrył trzy krainy: Helluland, którego nazwa oznacza „ziemię płaskich kamieni”, Markland („lesista ziemia”) oraz Winlandię, czyli „kraj wina” lub jak sugerują współcześni językoznawcy „kraj łąk”. W Winlandii miała powstać osada założona przez Leifa zwana Leifsbuðir („domy Leifa”). Spędził tam zimę i powrócił do Brattahlid na Grenlandię.
W 1004 roku do Winlandii wraz z trzydziestoosobową załogą wyruszył jego brat, Thorvald z zamiarem dokładniejszego zbadania nowych ziem. Dotarł do osady Leifa, gdzie spędził zimę. Przez następne dwa lata badał zachodnie oraz północno-wschodnie tereny Winlandii. W końcu dotarł do lesistego przylądka, na brzegu którego jego załoga odkryła trzy łodzie z dziewięcioma ludźmi. Ośmiu udało im się schwytać i zabić, ale jeden z nich uciekł. Spotkani tubylcy, których wikingowie nazwali Skrælingami powrócili w większej liczbie i zaatakowali ludzi Thorvalda.